Το Έθιμο του Halloween: Προέλευση, Συνήθειες και η Ιστορία της Κολοκύθας

Το Halloween γιορτάζεται τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, κυρίως στις αγγλοσαξονικές χώρες, αποτελώντας τη συντομογραφία του “All Hallows’ Eve” (Παραμονή της Ημέρας των Αγίων Πάντων).

Προέλευση

Οι ρίζες του βρίσκονται στην αρχαία κελτική γιορτή του Samhain (Σάουιν), η οποία σηματοδοτούσε το τέλος της συγκομιδής, το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του σκοτεινού, κρύου χειμώνα. Οι Κέλτες πίστευαν ότι αυτή τη νύχτα, το πέπλο ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών γινόταν λεπτότερο, επιτρέποντας στα πνεύματα να περιπλανηθούν στη γη. Για να προστατευθούν ή να εξευμενίσουν τα πνεύματα, φορούσαν τρομακτικά κοστούμια και άναβαν φωτιές.

Συνήθειες & Το «Φάρσα ή Κέρασμα» (Trick-or-Treating)

  • Μεταμφιέσεις: Άνθρωποι (κυρίως παιδιά) ντύνονται με τρομακτικές στολές (φαντάσματα, μάγισσες, ζόμπι κ.ά.) ή χαρακτήρες της ποπ κουλτούρας.
  • Trick-or-Treating: Το πιο γνωστό έθιμο. Τα παιδιά πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι ζητώντας γλυκά με τη φράση “Trick or Treat” (Φάρσα ή Κέρασμα). Η φράση υποδηλώνει ότι αν δεν τους δοθεί κέρασμα, ίσως κάνουν κάποια μικρή, παιχνιδιάρικη φάρσα.

 

Η Ιστορία της Κολοκύθας (Jack-o’-lantern)

Το έθιμο της σκαλισμένης κολοκύθας (Jack-o’-lantern) προέρχεται από έναν παλιό ιρλανδικό μύθο για έναν τσιγκούνη ονόματι Jack. Σύμφωνα με το μύθο, ο Jack κατάφερε να εξαπατήσει τον Διάβολο, με αποτέλεσμα να μην γίνει δεκτός ούτε στον Παράδεισο ούτε στην Κόλαση. Ως εκ τούτου, η ψυχή του έμεινε να περιπλανιέται στη γη, κουβαλώντας ένα αναμμένο κάρβουνο που το είχε τοποθετήσει μέσα σε ένα σκαλισμένο ρεπάνι για να φωτίζει το δρόμο του.

Όταν οι Ιρλανδοί μετανάστευσαν στην Αμερική, έφεραν μαζί τους αυτόν τον μύθο. Εκεί, αντικατέστησαν το ρεπάνι με τη μεγαλύτερη και πιο εύκολη στην επεξεργασία κολοκύθα, δημιουργώντας τα γνωστά φαναράκια με τρομακτικά ή αστεία πρόσωπα, που τοποθετούνται κοντά σε παράθυρα για να διώχνουν τα κακά πνεύματα (συμπεριλαμβανομένου του πνεύματος του Jack).

Ιρλανδία: Η Γενέτειρα του Samhain

Η Ιρλανδία, ως πατρίδα των Κελτών και της αρχαίας γιορτής Samhain, έχει την πιο βαθιά και αυθεντική παράδοση.

  • Samhain (Σάουιν): Το Halloween θεωρείται συνέχεια της κελτικής πρωτοχρονιάς. Οι εκδηλώσεις διατηρούν στοιχεία της αρχαίας γιορτής, με μεγάλες φωτιές (bonfires) σε ορισμένες περιοχές, που συμβολίζουν την εκδίωξη των κακών πνευμάτων.
  • Μεταμφιέσεις: Παραδοσιακά, τα παιδιά μεταμφιέζονταν, αλλά το έθιμο του Trick-or-Treating ήρθε και εδώ με την αμερικανική επιρροή.

Γερμανία: Μια Νεότερη Υιοθέτηση

Στη Γερμανία, το Halloween είναι μια πιο πρόσφατη εισαγωγή, κυρίως λόγω της αμερικανικής επιρροής, και συχνά επισκιάζεται από δικά της φθινοπωρινά έθιμα.

  • Πρόσφατη Δημοτικότητα: Το έθιμο έγινε δημοφιλές από τη δεκαετία του ’90. Πολλοί Γερμανοί έχουν ήδη τη δική τους γιορτή μεταμφίεσης (το Karneval ή Fasching τον Φεβρουάριο) και παραδοσιακές γιορτές με φαναράκια, όπως η γιορτή του Αγίου Μαρτίνου (Sankt Martin) στις 11 Νοεμβρίου, όπου τα παιδιά περιφέρονται με φαναράκια και τραγουδούν.
  • Trick-or-Treating (Süßes oder Saures): Το “Φάρσα ή Κέρασμα” (στα Γερμανικά “Süßes oder Saures” – “Γλυκό ή ξινό”) υπάρχει, αλλά δεν είναι τόσο διαδεδομένο σε όλες τις γειτονιές όσο στην Αμερική.
  • Φεστιβάλ Κολοκύθας: Το σκάλισμα της κολοκύθας (Kürbis) είναι δημοφιλές, και η Γερμανία φιλοξενεί το μεγαλύτερο Φεστιβάλ Κολοκύθας στον κόσμο στο Ludwigsburg, όπου εκτίθενται χιλιάδες κολοκύθες σκαλισμένες σε εντυπωσιακά έργα τέχνης, αν και ξεκινά νωρίτερα από το Halloween.

Εικόνες: Clipart Library, Pinterest

Ζωγράφισαν οι μαθητές της ΣΤ΄ Τάξης

Από dimser7